“เมื่อเพื่อนโทรมาบอกว่าพี่สาวโดนปอบสิง เราเลยตามไปพิสูจน์” ปอบหิว

“เมื่อเพื่อนโทรมาบอกว่าพี่สาวโดนปอบสิง เราเลยตามไปพิสูจน์” ปอบหิว

เรื่องปอบหิว ปล.ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเล่า

เพื่อนโทร.มาบอกว่าพี่สาวโดนปอบเข้า ถามเราว่าพอจะรู้จักอาจารย์ไล่ปอบไหม เราบอกไม่รู้จักอาจารย์ที่ไหนหรอก (คิดในใจว่ายุคนี้มันยังมีปอบมาเข้าคนด้วยเหรอ ป่าไม้ก็กลายเป็นป่าปูนไปหมดแล้ว ส่วนตัวเชื่อว่ามีปอบในสมัยก่อน แต่ปัจจุบันนี้ไม่ค่อยเชื่อว่าปอบจะมาเข้าคนในเมือง)

เพื่อนขอให้เราไปที่บ้านเขาไปช่วยกันดูพี่สาวด้วยความสงสัยและอยากไปพิสูจน์ด้วย เราจึงชวนสามีไปที่บ้านเพื่อน ที่บ้านเพื่อนเปิดเป็นร้านอาหารตามสั่ง เพื่อนออกมารับเราและเล่าให้ฟังว่าพี่สาวอยู่ในครัวมีพฤติกรรมแปลกไป แล้วชวนเราให้ตามไปดู เราเดินตามเพื่อนไปถึงครัว เห็นพี่สาวเพื่อนนั่งรินเห ล้าขาวใส่แก้วเป็กยกดื่มอยู่ข้างลุงของเพื่อนที่กำลังนั่งทำลาบเป็ดซึ่งเป็นลาบแดง(คือมันใส่เลื อดดิบๆ)เพื่อนกระซิบบอกว่าพี่สาวอยากกินลาบแดงเลยต้องขอให้ลุงมาทำให้เพราะที่บ้านทำตามสั่ง เราเห็นพี่สาวของเพื่อนจ้องเขม่งไปที่หม้อลาบแดงแบบไม่ละสายตาแล้วพูดว่า ทำไมน่ากินอย่างนี้ๆๆ

เราก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกันปกติพี่สาวเพื่อนจะไม่กินเห ล้าไม่กินของสุกๆดิบๆเรื่องที่จะมานั่งก้งเห ล้าขาวแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย แต่เราก็เห็นจริงๆ เพื่อนเราเรียกพี่สาว บอกว่าเรามาปกติเราจะคุ้นเคยกับครอบครัวนี้ดี พี่สาวเพื่อนหันมามองแล้วพยักหน้าแล้วทักทายเรา แต่มือเอื้อมไปหยิบช้อนมาตักลาบแดงกินและตักเลื อดเป็ดในถ้วยกินสดๆ เราเห็นขนลุกเลย สมมุติแกชื่อ ออ แล้วกันนะคะ

เราถามพี่ออ ไม่คาวเหรอกินไปได้ไง แกมองเราเขม็งจ้องมาที่เราแบบไม่พูดไร แต่ตักลาบแดงกินต่อ เรามองหน้าแกมองตาแก แกหลบตาเรา เราคิดในใจเหมือนกันว่าดูแปลกๆ เพื่อนชวนออกมานั่งหน้าบ้าน พอดีสามีเรานั่งคุยกับสามีพี่ออ และพ่อแม่ของแก สามีแกเล่าว่าก่อนที่แกจะมีอาการแปลกๆแกบ่นว่าปวดเบ้าตาและก้อปวดบ่าทั้ง2ข้างมากแล้วแกก้อบอกว่าแกฝันเห็นหมาดำตัวใหญ่โถมเข้ามาที่มุ้งนอน หลังจากนั้นพี่ออ จะเหมือนคนไม่ค่อยสบาย ปกติทุกวันโกนและวันพระแกจะเอาดอกไม้มาขึ้นหิ้งพระ แต่สามีแกสังเกตว่าวันพระที่ผ่านมาแกไม่เปลี่ยนดอกไม้และขนพระในหิ้งมาใส่กระติบข้าวเปล่าแล้ว พระที่แกเคยห้อยใส่คอแกก็ถอดออกใส่ไว้ในกระติบข้าว ผ้ายันต์ท้าวเวสสุวรรณแกก้อดึงออกทิ้งลงถังขยะ แม่ครัวเอาขยะไปทิ้งเห็นผ้ายันต์เลยมาเล่าให้สามีแกฟัง

หลังจากวันนั้นแกเริ่มกินเห ล้าขาว กินของสุกๆดิบๆ สามีแกบังคับพาแกไปรพ. หมอก็ว่าแกไม่ได้ป่วยทางกายแกป่วยทางใจให้ยาคลายเครียดยาระงับประสาทมากิน. คนในครอบครัวสังเกตพฤติกรรมแกว่าแกเปลี่ยนไปเยอะมากและที่สังเกตทุกๆเย็นแกจะไปป้วนเปี้ยนที่หิ้งพระ สามีแกเลยแอบไปค้นดูบนหิ้งพระมีซองขาวด้านในใส่เป็นเศษกิ่งไม้แห้งเล็กๆและมีแป้งโรยในซอง สามีแกเลยเดินถือซองลงมา พี่ออเห็นรีบไปดึงเอาซองออกจากมือสามีแกและบอกว่า อย่ามายุ่งกับของๆข้า สามีพี่ออ งงมากที่พี่ออ พูดพูดข้ากับแก ปกติบ้านนี้ไม่พูดคำหยาบ แกเลยถามไปว่า เป็นไรมากป่ะออ พูดข้า ส่วนซองขาวพี่ออแย่งไปได้และแกก็ขึ้นห้องนอนไปล็อคประตูขังตัวเองทั้งคืนจนเช้า

พี่ออลงมาบอกหิวอยากกินลาบแดงเพื่อนเราเลยโทร.หาเรามาดูนี่ล่ะคะ เพื่อนเราบอกตอนนี้กำลังหาคนมาช่วยเพราะดูท่ายารพ.จะเอาไม่อยู่ล่ะ เรานั่งคุยกับเพื่อนสักพักเลยขอตัวกลับ บอกมีอะไรคืบหน้าส่งข่าวด้วยล่ะกัน. จน 3ทุ่มเพื่อนโทรมาบอกพรุ่งนี้ 8โมงเช้าหมอพราหมณ์จะมาบ้าน ถ้าว่างให้ไปเราก็ตอบตกลงด้วยความอยากรู้ว่ามันคืออะไรแน่ พี่ออ แกประสาทหรือจะโดนปอบอย่างที่คนอื่นว่าพรุ่งนี้ได้รู้แน่

เช้า 7.30น.เราชวนสามีไปที่บ้านเพื่อนเผื่อได้ช่วยอะไรบ้าง วันนี้ร้านตามสั่งปิด พวกเราช่วยกันจัดสถานที่ที่ลานหน้าบ้านโต๊ะเก้าอี้ถูกยกออกไปจนลานโล่งและปูเสื่อจนเต็มบริเวณ คนเฒ่าคนแก่มานั่งจัดพานบายศรีเพื่อเรียกขวัญพี่ออ เราถามเพื่อนว่า พี่ออ อยู่ไหน เพื่อนบอกอยู่ในห้องนอนข้างบนแม่เฝ้าอยู่ ประมาณ 8โมงกว่า สามีพี่ออ กับพราหมณ์มาถึง พ่อพราหมณ์อายุประมาณ 60ปีเห็นคนอื่นๆเรียกแก ตาขาวๆๆ

แกเริ่มพิธีแกโดยให้พาพี่ออ ลงมานั่งที่ลานหน้าบ้านทีแรกพี่ออ ไม่ยอมลงมาทำไงก็ไม่ลง จนลุงและสามีพี่ออ และพวกเราไปช่วยกันอุ้มแกลงมา แกอาละวาดจะกัดแขนคนที่ไปอุ้มจนสามีแกใช้ผ้าพันคอมามัดปิดปาก และเอาผ้าขาวม้ามามัดแขนขาไว้แล้วช่วยกันอุ้มแกลงไป  ตอนนั้นในใจเราคิดว่าหรือแกจะเป็นโรคประสาท แล้วปอบเข้ามันจะดูยังไงว่าเป็นปอบ คือในใจคิดว่าแกน่าจะเป็นโรคประสาทมากกว่า

พอเอาลงมานั่งที่ลาน ตาขาวบอกให้จับพี่ออ นอนหงายราบลงกับพื้นแล้วตาขาวแกก็จุดธูปเทียนบูชาพระ แล้วเอาน้ำมนต์มาพรมใส่พี่ออพร้อมทั้งบริกรรมคาถาเราก็ฟังไม่ออก แต่ที่เห็นคือเหมือนพี่ออ แกชัก ทุกคนที่นั่งอยู่ดูตกใจ เราอดไม่ได้เลยพูดกับเพื่อนไปว่า มันจะใช่ปอบเข้าเหรอว่ะแก ดูๆเหมือนพี่ออ แกจะเป็นโรคลมชักเลย เพื่อนหันมาหน้าตาไม่สู้ดีตอบแค่ว่าไม่รู้สิแก คงต้องดูต่อไป พี่ออแกชักแล้วนอนนิ่งไป ตาขาวเรียกให้สามีพี่ออ เข้าไปหาแล้วบอกให้ใช้ไข่ไก่คลึงตามตัวพี่ออให้ทั่วตัว ไข่มีทั้งหมด 8 ใบคลึงแล้วให้กลิ้งไข่ไปกับพื้นโดยรอบตัวพี่ออ (อธิบายไม่ค่อยถูกต้องขออภัย)

สามีพี่ออ ก็ทำตาม ตอนกลิ้งไข่ไปกับพื้นไข่ก็มีแตกไม่แตก ใบไหนไม่แตก ตาขาวบอกเอามาคลึงใหม่ จนไข่แตกครบทั้ง 8ใบ พี่ออ ก็รู้สึกตัว ตาขาวบอกให้ปลดผ้าปิดปากพี่ออ ออก พอปลดออก พี่ออ บอกขอน้ำกินหน่อยหิวน้ำ เพื่อนเราก็รีบเอาน้ำรินใส่แก้วส่งให้สามีพี่ออเพื่อป้อนพี่ออ เพราะมือเท้ายังมัดอยู่ ตาขาวถาม คุยอยู่กับใคร พี่ออตอบ ออเองค่ะ  แล้วแกก็ร้องไห้พูดแต่ว่า ช่วยออด้วยนะๆๆ ตาขาวบอก ตอนนี้สะกดมันได้ชั่วคราว เดียวพอมันฟื้นจะเป็นคนละคนล่ะทีนี้ ตาขาวถามต่อ มันเป็นหญิงหรือชาย พี่ออตอบ ชายค่ะ

ตาขาวถามต่อ ตอนมันตื่น อีนางรู้ตัวไหม พี่ออ รู้ค่ะแต่พูดไม่ได้ ขยับไม่ได้ มันข่มไว้ หนูรู้สึกเหมือนมีเงาซ้อนอยู่ด้านหลัง. ร่างกายเคลื่อนไหวแต่ไม่ใช่ตัวเองบังคับ ช่วยหนูด้วยนะตาหนูกลัว ตาขาว สวดมนต์ไว้อีนางเอ่ยช่วยน่ะช่วยอยู่แล้ว แต่จะช่วยได้แค่ไหนอีกเรื่องนึง แล้วตาขาวก็บริกรรมคาถาอีกครั้ง พี่ออชักตาตั้งเลยคราวนี้เราเคยเห็นแต่ในทีวี ไม่เคยเห็นของจริงยอมรับว่าตกใจเหมือนกันตอนที่พี่ออแกชัก แล้วแกก็หยุดชักหายใจแรงตามองไปที่ตาขาวเขม็งแล้วตะโกนใส่ตาขาวว่า อย่ามายุ่งกับข้า ท่าทางพี่ออเปลี่ยนไป แกกวาดตา มองทุกคน แล้วพูดขึ้นว่าข้าหิวขอข้ากินหน่อย ไปเอามาให้ข้ากิน แกพูดไปกัดฟันไป หน้าขถึงแบบที่เราไม่เคยเห็นพี่ออทำมาก่อน

ตาขาวพูดว่า ออกไปก่อนแล้วจะให้กิน  พี่ออ ข้าออกไปข้าก็ไม่ได้กิน ข้าไม่ออก ตาขาว จะออกไหม พี่ออ ไม่ออก ตาขาวแกเอา น้ำมนต์ในขันราดหัวพี่ออ พี่ออก็ชักอีกแล้วพี่ออ ก็ร้องไห้เรียกชื่อสามีแกบอกช่วยออด้วยๆๆ ตาขาวบอก  อีนางเอ่ยตั้งสติให้ดีแล้วตาขาวก็เอาน้ำมนต์เป็นขันที่2ราดไปที่หัวพี่อออีก พี่ออก็ชักอีก แล้วก็ด่าตาขาวด้วยคำหยาบคาย ด่าตาขาวด่าไปแช่งตาขาวไป.

ตาขาวนำฝ้ายมาคล้องคอพี่ออแล้วอ้อมพันตัวพี่ออไว้ ตอนนั้นพี่ออ อ่อนแรงมาก นอนเหมือนคนหมดแรงแล้วจู่ๆพี่ออ ก็ลุกขึ้นนั่งร้องกรี๊ดออกมาอย่างดังแล้วแกก็หมดสติล้มนอน โดยมีสามีแกประคองแกไว้ ทุกคนตกใจเสียงกรี๊ดพี่ออ รวมทั้งเราด้วย เราไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถ้าผีเข้าอย่างเขาว่าคนที่โดนผีเข้าต้องมีกรี๊ด

สภาพพี่ออตอนนี้ผมยาวรุ่งรัง ปิดหน้า เสื้อผ้าเปียกปอน แกฉี่ราดด้วย พี่ออ รู้สึกตัวก็พูดว่า ข้าหิวขอข้ากินเถอะแล้วข้าจะไป ตาขาวถาม เป็นใครมาจากไหน แล้วมาเข้าเขาทำไมบอกก่อนแล้วจะให้กิน มันบอก ข้าอยู่บ้านนา(ชื่อสมมุตินะคะ)อีนางนี่มันชอบเลี้ยงข้าวตรงแยก ข้าหิวข้าเลยตามมา ตาขาวหันไปทางสามีพี่ออ สามีพี่ออ บอกทุกวันโกนหรือวันพระพี่ออ จะทำกระทงใบตองใส่ข้าวน้ำขนมไปวางไว้ตรงแยกแล้วแกก็จะเรียกสัมภเวสีมากินทำมานานล่ะ สามีแกบอกว่าแกสงสารผีไม่มีญาติเลยทำให้ มันพูดต่อว่า มันตามพี่ออ มาเพื่อแค่จะแฝงขออยู่ขอกินเพราะบ้านนี้มีทั้งเห ล้าและของกิน ไม่คิดจะทำร้ายอะไร ตาขาวถามต่อ แล้วเป็นปอบไหม มันตอบ ไม่ข้าเป็นผีที่เขาเลี้ยงเฝ้าบ้าน พอเขาเลิกเลี้ยงแล้วเขาเอาข้าไปปล่อยตรงแยก ขอข้ากินเห ล้าหน่อยเหอะข้าหิว

ตาขาวบอกให้ลุงพี่ออ รินเห ล้าใส่แก้วเป็กมาให้มันกระดกรวดเดียวหมด มันขอลาบแดง ตาขาวๆบอก วันนี้ไม่มีลาบแดง มีกับข้าวอย่างอื่นแล้วลุงพี่ออ ก็ยกสำรับข้าวมาวางไว้ ผ้ามัดมือมันถูกปลดออกแล้ว มันมองกับข้าวที่มีปลาทอดกับต้มไก่ มันใช้นิ้วหยิบชิ้นไก่มากินแค่คำเดียวแล้วขอเห ล้า เราไม่เห็นว่ามันจะตักข้าวกินเลยไม่สมกับที่มันบอกว่ามันหิว พฤติกรรมพี่ออ ตอนนี้เหมือนพวกขี้เห ล้าเลย  ตาขาวบอกกินเสร็จแล้ว ไปวัดกันนะ มันบอกไม่ไปหรอกข้าจะกลับไปอยู่ที่เดิม มันพูดไปกระดกเห ล้าไป

คนแก่ที่นั่งอยู่ต่างพูดสวนขึ้นว่ากินแล้วก็ไปซะอย่ามาทำอะไรอีนางมันเลย มันตะคอกคนแก่สวนกลับไปว่า ข้าแค่มาขอกิน ข้าไม่ได้คิดจะทำอะไรร้ายแรง มันไม่เป็นไรหรอก ข้าอิ่มข้าก็ปล่อย ข้าหิวข้าก็มา ตาขาวบอก ไปได้แล้วไป เขาไม่เลี้ยง เขาไม่ให้อยู่ แล้วตาขาวก็เอาเสื้อเป็นผ้ายันต์ออกมาบอกให้สามีพี่ออ สวมให้พี่ออ มันเห็นเสื้อยันต์ มันยกมือไหว้ตาขาว บอกอย่าไล่มันเลยมันไม่รู้จะไปไหน ตาขาว เดี๋ยวจะไปส่ง

พอสามีพี่ออ สวมเสื้อยันต์ให้แล้ว ตาขาวก็บอกกับสามีพี่ออ ว่าต้องไปหาพระอาจารย์แกที่วัดให้ช่วยแก้ให้ ต้องพาพี่ออ ไปวัด โดยมีสามีพี่ออขับรถ ตาขาวบอกทางและพาไปวัด แม่และเพื่อนของเรานั่งขนาบพี่ออ ไปจนถึงวัด พระอาจารย์ให้อยู่รักษา นอนที่วัด 3คืนโดยมีแม่และสามีของพี่ออ อยู่ดูแล. ตอนที่กลับบ้านมาเรากับสามีก็ไปเยี่ยม เพื่อนบอกซองขาวที่มีเศษไม้นั้นเป็นของที่เจ้าของผีนำมาทิ้งคือวิญญาณมันมาตามของนั้น พระอาจารย์ท่านทำพืธีเผาแล้วให้ไปลอยอังคารทำบุญเหมือนทำให้กับคนที่เสียไปแล้วเลย

จากที่เราอยู่ในเหตุการณ์เราคิดว่ามันน่าจะมีจริง ที่คิดว่าแกเป็นโรคประสาทก็อาจเป็นได้ แต่พอไปหาพระกลับมาแกก็หายเป็นปกติ ไม่มีอาการแปลกๆทั้งพฤติกรรม คำพูดและแววตา มันเป็นเรื่องแปลกสำหรับเรา ขอบคุณที่เข้ามาอ่านพิมผิดยังไงต้องขออภัยด้วย ขอบคุณมากค่ะ

ขอบคุณเรื่องเล่าจากทู้ เมื่อเพื่อนบอกพี่สาวโดนปอบเข้า เราจึงอยากไปพิสูจน์มันใช่เหรอ

admin

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *